Blog 1. Van Mara naar Elim

Subtitel: God die geneest

Thema: Heling, pijn en de reis van je hart

Categorie: Geloof en Coaching

Bijbeltekst: Exodus 15:26-27 en Psalm 147:3

Stel je voor: je loopt door de woestijn. De zon brandt op je huid, het stof plakt aan je voeten en alles in je verlangt naar water; naar iets dat verfrist, verzacht, leven geeft.

Dan zie je in de verte iets glinsteren. Eindelijk! Water. Je buigt je naar voren en drinkt, maar het smaakt bitter! Niet wat je hoopte, niet wat je nodig had.

Het kan zijn dat ons leven precies zo aanvoelt. Je dacht dat je eindelijk rust zou vinden, na dat ene gesprek, na die beslissing, na die periode waarin je zo hard gewerkt hebt om door te gaan, maar wat je vindt is: vermoeidheid, leegte of een pijn die je dacht al lang geleden achter je gelaten te hebben.

En toch... juist daar, bij dat bittere water van Mara, openbaart God zich als: Jehovah-Rapha, de God die geneest. Niet alleen je buitenkant, maar in je hart, je gedachten en je gevoelens.

Het verhaal van Mara

In Exodus 15 lezen we dat het volk Israël net de zee is overgestoken.

Ze zijn vrij, eindelijk bevrijd uit Egypte, maar drie dagen later is er geen water te vinden.

Wanneer ze bij een bron komen, blijkt het water bitter. Ze noemen die plek Mara, wat letterlijk bitterheid betekent.

Het volk moppert. De dorst, de uitputting, de teleurstelling; het is allemaal te veel.

Ik begrijp het wel. En jij?

Mozes roept het uit naar God en dan wijst God hem op een stuk hout.

Wanneer Mozes het hout in het water werpt, wordt het zoet. Drinkbaar. Levend.

Daar zegt God voor het eerst Zijn Naam: “Ik ben de Heer, uw Geneesheer.” (Jehovah-Rapha)

Als jij nog nooit echt, persoonlijk, kennisgemaakt hebt met Jehovah-Rapha,

dan wil ik je graag voorstellen aan de Heere, die jouw Heelmeester is.

Het is geen toeval dat God ervoor koos om Zich bij het bittere water van Mara te laten kennen als de God die geneest.

Hij had Zich ook kunnen openbaren te midden van een groot wonder van genezing, maar Hij koos juist voor dat moment van bitterheid: een stille plek in de woestijn waar dorst, teleurstelling en vermoeidheid samenkwamen.

Vraag jij je nu ook af waarom?

Omdat Hij wilde laten zien dat Zijn genezende kracht niet alleen zichtbaar wordt in wonderen,

maar juist in het hart van mensen.

Zijn doel was om te laten zien dat Zijn genezende kracht rijkt tot de diepste pijn van het menselijk hart: bitterheid.

Bitterheid is als een vergif dat zich langzaam verspreidt.

Het begint in je gedachten, kruipt je gevoelens in,

en voordat je het weet, raakt het je hele wezen; zelfs je lichaam.

Het kan onbewust overgedragen worden, van ouder op kind, van hart tot hart:

omdat we vaak niet beseffen wat we met ons meedragen.

Veel gelovigen houden hun pijn verborgen door altijd in beweging te blijven.

We zijn altijd druk, hebben altijd haast en kunnen moeilijk meer ontspannen en tot rust komen. Het probleem van deze tijd.

Zelfs je lichaam kan herinneringen, sporen meedragen van wat ooit te zwaar was.

Of misschien zit je hier zelfs nu wel midden in. Een burn-out, chronische pijn of vermoeidheid, nek en rugklachten en ga zo maar door. Het kan zijn dat jouw lichaam je iets wil vertellen.

Luister je daar naar?

Je kunt je proberen af te leiden, druk bezig zijn met werk of zelfs met werk in de kerk,

maar zolang de wortel van die bitterheid blijft zitten, kan er geen echte genezing plaatsvinden.

Hoe herken je bitterheid?

Bitterheid zit vaak verstopt onder woorden als “het is goed zo” of “ik ben er overheen.”

Maar vanbinnen is er iets dat nog trekt, dat nog pijn doet als je eraan raakt.

Je kunt bitterheid herkennen aan kleine signalen:

Bijvoorbeeld:

• Je merkt dat je vaak terugdenkt aan iets wat je pijn deed en het lukt niet goed om het los te laten.

• Er is iemand of een situatie waar je nog steeds spanning bij voelt, zelfs al is het jaren geleden.

• Je reageert scherper of emotioneler dan je wilt, vooral op thema’s die te maken hebben met afwijzing of controle.

• Er klinkt een ondertoon van cynisme of teleurstelling in je gedachten: “Het heeft toch geen zin.” “Mensen veranderen niet.” “Ik weet wel beter.”

• Of je voelt een afstand tussen je hart en je geloof.

  
  

Je gelooft met je hoofd, maar je hart blijft gesloten: uit zelfbescherming.

Soms zit de bitterheid er niet eens tegen mensen, maar tegen God zelf, omdat we niet begrijpen waarom iets moest gebeuren.

En ik denk dat het goed is om daar ook bij stil te staan. Om dit ook eerlijk te benoemen; want het is heel menselijk! Er staan heel veel waarom vragen in de bijbel, en ook Jezus vroeg aan Zijn Vader: waarom hebt U Mij verlaten?

Bitterheid is niet altijd boosheid.

Soms is het verdriet, of hoop die te vaak teleurgesteld werd.

Of liefde die niet werd beantwoord en zich heeft verstopt achter hardheid.

• Vanuit de psychologie zouden we zeggen: bitterheid is een bevroren emotie: iets wat vastzit omdat het niet veilig voelde om te voelen.

• Vanuit de Bijbel zegt God: “Ik zal het stenen hart uit je lichaam wegnemen en je een hart van vlees geven.” (Ezechiël 36:26)

  
  

Dat is heling: niet vergeten wat er was, maar het laten zien aan Jezus en toelaten dat God het aanraakt; zodat wat hard werd, weer levend mag worden.

En alleen Jezus kan dat.

Hij is de enige die echt bij de wortel kan komen en daar leven kan brengen waar verbittering is gekomen.

Mensen kunnen met je meelopen, je richting Jezus wijzen, met je bidden, maar uiteindelijk is het jouw hart dat “ja” moet zeggen.

Jij mag de stap zetten om bij de Heelmeester binnen te gaan. Jij mag je wonden aan Hem laten zien. Stuk voor stuk.

Van Mara naar Elim, de reis van het hart

De weg van Mara naar Elim is de weg van eerlijkheid en kwetsbaarheid.

Jezelf of stukjes van jou blootgeven. Durven toegeven wat pijn doet.

Durven stoppen met werken, zorgen en maar doorgaan en blijven staan bij wat rauw voelt.

Voelen.

Durven voelen en we weten uit ervaring dat dat moed vergt!

Want waarom zouden zoveel mensen vluchten in alcohol, werk, perfectionisme,

of andere manieren van verdoving?

Juist: omdat voelen overweldigend kan zijn.

Maar het is goed om te weten: een emotie voelen duurt gemiddeld negentig seconden.

Negentig seconden.

Verbaast het je?

Al dat vermijden, al dat wegduwen; en het gaat eigenlijk om een golf die weer voorbijgaat.

Misschien zijn we niet bang voor het voelen zelf, maar voor wat het aanraakt.

Voor de herinnering, de machteloosheid, het verdriet dat we liever niet meer zien.

Toch nodigt God ons uit om niet te vluchten, maar te blijven staan; juist daar, in Mara.

Want God leidt ons niet om Mara heen. Hij leidt ons door Mara heen.

Om ons hart zacht te maken.

Om ons te leren dat Hij heel dichtbij is.

Dat Hij te vertrouwen is.

Dat Hij de God is die geneest.

Dat Hij de God is die mensen ziet.

Daarom leidt Hij ons door Mara heen.

Niet om ons te breken, maar omdat Hij weet dat heling alleen mogelijk is als we ons laten raken. Hij heeft ons met emoties geschapen en juist in het voelen kan Zijn aanwezigheid tastbaar worden.

Voelen opent de deur en de waarheid van God vernieuwt je denken. Dat is waar echte vrijheid begint.

Hoe wij ons misschien ook tegen het proces verzetten; genezing is een proces van samenwerken. Geef jij Hem de ruimte om het goede werk dat Hij in jou begonnen is af te maken? Aan de overzijde van jouw Mara staat je vrede te wachten. Laat je door Hem leiden, dan brengt Hij je er heen.

Elim

En dan, als de reis door Mara zijn werk heeft gedaan, mag je verder lopen naar Elim.

Bij Elim zijn 12 waterbronnen en 70 palmbomen. Getallen hebben in de bijbel een bijzondere betekenis.

Twaalf staat voor volheid, voor de complete gemeenschap van Gods volk; de twaalf stammen, de twaalf discipelen. Het is een getal van herstel en orde; alles wat verbroken was, wordt weer heel gemaakt.

Zeventig wijst op de vervulling en overvloed, maar ook op volkeren en verbondenheid. In Genesis 10 worden zeventig volken genoemd, en Jezus zond zeventig leerlingen uit om het goede nieuws te brengen.

Zeventig staat dus voor ruimhartigheid: Gods zegen reikt verder dan alleen tot onszelf.

Daarom begint elke verandering bij jouw eigen hart, maar het blijft daar niet. Wat God in jou herstelt, verspreidt zich als een olievlek in je gezin en mogelijk zelfs verder.

Terug naar de tekst. Samen laten deze getallen zien wat Elim betekent: een plek van verfrissing én van gemeenschap, waar genezing niet alleen persoonlijk is, maar doorstroomt naar anderen.

Daar, bij de bronnen en onder de palmen, mag je drinken, ademen en herstellen; om daarna opnieuw te leven vanuit overvloed.

Je zult je gaven en door God gegeven talenten nooit ten volle ontwikkelen, tenzij je eerst tijd hebt doorgebracht bij de Bron van genezing.

Daar mag je drinken.

Daar kun je ademen.

Daar komt rust.

Elim is geen eindbestemming, het is een plek van verademing onderweg.

Een tussenhalte van genade, waar het water weer helder is en waar je even mag schuilen onder de schaduw van de palmen.

Van daaruit kun je verder: vernieuwd, gesterkt en met het besef dat God niet alleen in Elim te vinden is, maar ook in de reis ernaartoe.

Uitnodiging aan de lezer

Misschien voel jij ook dat er ergens in jou nog zo’n plek is; een stukje Mara.

Een oude wond die je liever heel ver wegstopt.

Een herinnering, een verlies, een onvervuld verlangen.

Wat als dit Gods uitnodiging is om niet weg te lopen, maar juist te blijven staan?

Om te zeggen:

“Heere, wilt U juist hier komen?

In dit stukje dat ik liever verberg?

Wat mij zo een pijn doet, of wat me zo verdrietig maakt, waar ik me zo eenzaam voel.”

Van Mara naar Elim is geen reis van één dag.

Maar als je Hem toelaat in jouw Mara zal Hij je stap voor stap leiden naar vrede, naar verfrissing, naar leven.

Hoe kan je dat dan doen, vraag je je misschien af.

Lees Jesaja 55: 1-3: Wat zegt de Heere daar?

Lees vervolgens Psalm 63:1-2: Wat geeft David ons hier voor voorbeeld?

En als laatste Psalm 147:3: Hoe gaat God om met wie tot Hem komen met hun Mara?

Ben jij bereid jouw Mara in de handen te leggen van Jehovah-Rapha; de Heelmeester die niet alleen geneest, maar ook nabij is?

Afsluiting: belofte en gebed

“Hij geneest de gebrokenen van hart en verbindt hun wonden.” Psalm 147:3

Gebed:

Heere Jezus,

U bent de Geneesheer.

Jehovah-Rapha.

U kent de plekken waar ik moe van ben,

de pijn die ik soms liever niet voel.

Dank U dat U niet schrikt van mijn bitterheid,

maar dat U mij juist daar ontmoet.

Leer mij om niet te vluchten,

maar U binnen te laten,

zodat U mij kunt leiden van Mara naar Elim:

van bitterheid naar rust,

van dorheid naar leven.

Amen. 🌿

Wat door mensenhanden groot lijkt, zal vergaan. Wat in Gods handen gelegd wordt, blijft.

Alle eer aan Hem!

Shalom, Liefs Liesbeth

In His light, we bloom

Home