Blog 2. De honger van ons hart

Subtitel: Immanuel, God met ons

Thema: redding, verbinding, heling en honger van de ziel

Categorie: Geloof en Coaching

Bijbeltekst: Genesis 3, Johannes 6:35 en Jesaja 61:1-3

Herken je dit?

Je bent volwassen, je hebt je eigen leven, je werk, verantwoordelijkheden, relaties.

En meestal gaat het je goed af. Je leven is aardig op de rit, je weet wat je moet doen, je staat je mannetje wel.

En toch kan één reactie van iemand, een antwoord dat uitblijft of een afwijzing, je dieper raken dan je zou willen. Soms begrijp je zelf niet eens waarom het zo binnenkomt.

Waarom zoiets kleins ineens zo groot voelt. Waarom het je zo lang bezighoudt.

En dit is waarom: die reactie raakt niet alleen het nu. Ze raakt iets ouds.

Het kind in ons

In ieder mens leeft nog een stukje van het kind dat we ooit waren.

Een deel dat leerde hopen op aandacht, op liefde, op iemand die zei: “Kom maar, ik ben bij je.” Een deel dat verlangde naar ouders die nabij, beschikbaar en veilig waren… en dat soms niet vond. Of niet altijd. Of niet op de momenten waarop het echt nodig was.

Dat kind in ons groeit niet zomaar weg wanneer wij groter worden.

Het nestelt zich stilletjes in ons hart en wacht, soms jarenlang, op echte verbinding.

En telkens wanneer iemand dichtbij komt, of juist wegblijft, wordt dat jonge, kwetsbare deel in ons geraakt.

Daarom kunnen we als volwassenen nog steeds verlangen naar iemand die zegt:

“Ik zie je. Je bent niet alleen.” En dat is geen zwakte, dat is mens-zijn.

Dat is hoe God ons heeft gemaakt: voor liefde, voor hechting, voor nabijheid.

Maar door de zondeval ontstond er een breuk: de oorspronkelijke verbondenheid, de veiligheid, het vertrouwen, de vanzelfsprekende nabijheid van liefde, het werd verbroken.

Sindsdien is de mens niet meer zoals hij bedoeld was. We werden vreemden voor God, maar ook vreemden voor ons eigen hart.

Wat bedoeld was om gevuld te zijn met Gods aanwezigheid, werd leeg.

Wat gemaakt was voor liefde, werd angstig.

Wat geboren was voor nabijheid, ging schuil achter muren.

Het ego, onze beschermlaag

En vanuit die leegte ontstond iets wat we nu ons ego noemen:

het deel in ons dat zichzelf probeert te beschermen, dat wil bewijzen dat het genoeg is, dat bang is om te falen.

Ego betekent in Latijn: ik

Het is de oude mens die bang is voor oordeel.

Het ego probeert te doen wat het niet kan:

zichzelf rechtvaardigen

zichzelf geruststellen

zichzelf bewijzen

Wat God alleen kan doen is dit: de rechtszaal sluiten.

Wij moeten bevrijdt worden van ons ego, want God is Zelf Degene die rechtvaardigt, niemand kan jou beschuldigen wanneer Hij zegt: "Mijn oordeel over jou is genade".

Romeinen 8:1 en 33-34

Het trauma, onze wonden

En dan is er nog iets: naast die beschermende laag leeft er in ons ook een traumalaag;

de plekken waar we zijn geraakt, waar we zijn teleurgesteld, verlaten, gekleineerd, misbruikt of niet gezien werden.

Het gaat niet alleen over grote gebeurtenissen, maar ook over kleine momenten waarop je hart geen troost vond.

Die laag huilt zacht.

Soms doorbreekt het onze rust. Soms verstopt het zich achter hardheid.

En soms komt het naar boven in verwarring, schaamte of overweldigende emoties.

Maar juist daar wil God komen.

• Waar het pijn doet.

• Waar het kwetsbaar is.

• Waar jij niet meer weet wat je nodig hebt

Jezus zegt: “Ik ben het Brood des Levens. Wie tot Mij komt, zal geen honger meer hebben.” 

Hij spreekt hier niet alleen over lichamelijke honger, de mensen waren net verzadigd door het wonder met de broden, maar ook over de honger die je meedraagt sinds je kindertijd. Over de leegte en de breuk die de zondeval veroorzaakte. Over het verlangen dat geen mens helemaal kan vervullen.

Hij zegt eigenlijk: de honger die jij al zo lang voelt, kan IK alleen stillen.

Hij wil dat de verbinding met God hersteld wordt, door persoonlijk geloof in Jezus Christus.

Dat ons hart geneest, dat we thuiskomen bij Iemand die wél ziet, wél veilig is en nooit meer loslaat.

De ziel, onze diepste honger

En onder die wond zit nog iets diepers: onze ziel. Het deel in ons dat gemaakt is voor God en honger heeft naar liefde, rust, gezien worden, nabijheid, geborgenheid, vrede en verbinding.

De honger van het kind in jou en van de volwassen mens die je nu bent.

Hij veracht niets. Hij minimaliseert niet.

Het wonderlijke is dat Hij ons juist nodigt om te komen.

Want Hij heeft beloofd: "Iedereen die tot Mij komt, zal Ik geenszins uitwerpen". Johannes 6:37

En ook "Hij geneest de gebrokenen van hart en verbindt hun wonden". Psalm 147:3

Jezus

En het kan zijn dat jij denkt: "maar ik durf mezelf geen kind van God te noemen!"

Misschien is dit dan vandaag voor jou:

Jezus komt naar je toe in je honger, je verwarring, je verdriet en je nood. Dit kunnen we leren uit de ontmoetingen van Jezus met mensen in de evangeliën.

Hij wacht op jou en Hij beweegt naar ons toe:

Hij roept, Hij trekt. Hij spreekt, Hij nodigt en wij mogen antwoorden.

De prijs is betaald. Voor iedereen die gelooft, is volkomen verlossing beschikbaar.

Op basis van het kruis kan iedereen zich laten verzoenen met God en een relatie met Hem hebben. De prijs die is betaald is veel te hoog om ook maar iemand uit te sluiten: de uitnodiging om je met God te laten verzoenen, moet overal bekend gemaakt worden.

God doet Zijn werk in ons, door de Heilige Geest. In ons hart, onze gedachten, in onze diepste lagen. Soms heel persoonlijk, soms door iemand die luistert, door woorden die je raken, door troost die je nooit kreeg. Door Zijn Woord en Geest.

Immanuel - God met ons

Jezus Christus, de Zoon van God, de belichaming en volkomen vervulling van Gods Woord, is onder ons komen wonen.

Jezus kwam en Hij zag onze verloren strijd, hoe wij kapotgingen aan onze zonden en heeft Zijn heilige tent opgeslagen in het midden van onze wereld, zodat Hij onder ons kon wonen. (Wij hebben Zijn heerlijkheid gezien, Joh 1:14)

Hij noemt het Zelf in Jesaja 61 Zijn eigen missie:

"De Geest van Heere Heere is op Mij, omdat de Heere Mij gezalfd heeft om een blijde boodschap te brengen aan de zachtmoedigen".

Hij geneest de gebrokenen van hart

Psalm 147:3 → voor de wonden van het kind in ons

Hij verbindt en herstelt

Psalm 147:3 → voor de ziel die hunkert naar liefde

Hij maakt vrij wie gevangen zitten

Jesaja 61:1 → voor iedereen die vastzit in angst, schaamte of oude patronen

Hij opent deuren voor wie gebonden zijn

Jesaja 61:1 → voor delen in ons die vastzitten door trauma

Hij troost alle treurenden

Jesaja 61:2–3 → voor verdriet dat niemand ziet

Hij zoekt en redt wat verloren is

Lukas 19:10 → voor de ziel die zwervend is geworden

Hij sluit de rechtszaal

Romeinen 8:1 → voor het ego dat bang is om niet genoeg te zijn

Geen enkele laag in jou is te diep of te zwart of te ingewikkeld voor Jezus.

Hij kent ze allemaal en Hij komt naar elke plek toe.

Afsluiting: belofte en gebed

“En de engel zei tegen hen: Wees niet bevreesd, want zie, ik verkondig u grote blijdschap, die voor heel het volk wezen zal, namelijk dat heden voor u geboren is de Zaligmaker, in de stad van David; Hij is de Christus, de Heere". Lukas 2: 10

Gebed:

Heere Jezus,

U bent gekomen naar deze wereld,

U bent het vleesgeworden Woord,

om te zoeken en zalig te maken wat verloren was.

U bent het Brood des Levens.

U ziet de honger in onze ziel,

de pijn die ik soms niet durf te voelen.

Kom dichtbij, daal af in mijn hart,

en verzadig mij met Uw liefde.

Amen🌿

Ere zij God in de hoogste hemelen en vrede op aarde in de mensen een welbehagen

Shalom, Liefs Liesbeth

In His light, we bloom