Blog 3. Mij ontbreekt niets

Subtitel: De Heere is mijn Herder

Thema: nabijheid, rust, herstel

Categorie: Geloof en Coaching

Bijbeltekst: Psalm 22-24

Beeld je het volgende eens in: een kind heeft zich bezeerd en roept om zijn moeder. Het kruipt op schoot en laat de splinter zien. De splinter is er en de pijn is er ook.

Maar haar armen zijn veilig en de stem van de moeder is zacht en troostend.

Het kind mag bij de moeder zijn. Mooi he?

Woorden voor wat pijn doet

De Heere is mijn Herder, mij ontbreekt niets.

Wat doet deze zin met jou?

De Bijbel is opvallend eerlijk over lijden; Psalm 22 laat dat misschien wel het meest rauw zien.

Het is de psalm waarin geroepen wordt, waar vragen klinken zonder direct antwoord en waar pijn wordt uitgesproken.

Psalm 22 laat zien: dit mag gezegd worden, dit mag bestaan.

Soms roept Psalm 22 ook spanning op, omdat deze woorden zo diep verbonden zijn met het lijden van de Heere Jezus.

Misschien herken je die aarzeling wel: mag ik deze woorden eigenlijk wel gebruiken voor mijn eigen pijn? Wat mij hierin helpt, is dit: de Bijbel geeft ons taal voor menselijk lijden; rauw, eerlijk en ongefilterd.

Taal die de Heere Jezus Zelf heeft gedragen en juist daardoor ook voor ons heeft geopend.

Ons lijden is niet hetzelfde als Zijn lijden.

Het gaat niet zo diep.

Het draagt niet dezelfde last.

En toch mogen we onze pijn onder Zijn woorden leggen; om ons ermee toe te vertrouwen aan Hem.

Wat ik zelf bijzonder vind is dat Psalm 22 niet op zichzelf staat.

Hij wordt gevolgd door Psalm 23 en daarna door Psalm 24.

Alsof er een beweging zichtbaar wordt.

Psalm 22 geeft woorden aan het lijden

Psalm 23 spreekt over nabijheid onderweg

Psalm 24 opent het perspectief van herstel en toekomst

Het is als een weg, die langzaam zichtbaar wordt en waarin Hij als het ware tegen ons zegt:

Ik ken deze weg.

Ik ben hier al geweest.

Je hoeft hier niet alleen doorheen.

De Heere is mijn Herder

Wie is deze Herder?

Het is een Herder die niet op afstand blijft, maar heel dichtbij komt. Hij zegt van Zichzelf: Ik ben de Goede Herder.

Die schapen zoekt wanneer ze verdwalen en die ze nooit meer loslaat.

Hij verbindt, verzorgt en herstelt.

Hij ziet wat zwaar is, wat pijn doet en wat moe maakt.

En Hij poetst dat niet weg; juist daar blijft Hij aanwezig.

Zo betrokken en bewogen.

Wat is er zo zwaar in jouw leven?

Wat doet jou pijn, of wat maakt jou moe?

Ik hoor regelmatig van vrouwen dat het leven moeilijk is.

Constante zorg, gebroken nachten, altijd moeten aanstaan, geen rust kunnen vinden.

Er zijn vrouwen die uitroepen met Psalm 22:

"Mijn God, ik roep overdag, maar U antwoordt niet en 's nachts, maar ik vind geen stilte. Mijn kracht is verdroogd als een potscherf. Maar U Heere, blijf niet ver weg; mijn sterkte, kom mij spoedig te hulp."

God hoort jou. Hij kent jou. Hij ziet ook naar jou om. Hij wil ook jouw Herder zijn.

Zodat we leren zeggen:

"Want Hij heeft de ellendige in zijn ellende niet veracht en niet verafschuwd: Hij heeft Zijn aangezicht niet voor mij verborgen, maar Hij heeft gehoord, toen ik tot Hem riep"

(psalm 22: 25)

Deze goede Herder zorgt voor rust, voedsel en water.

Voor herstel, leiding en bescherming.

Voor vertroosting, gemeenschap en uiteindelijk: een thuis.

Zijn zorg is onafgebroken in ons leven aanwezig.

Kan jij dat met David meezeggen; de Heere is ook Mijn Herder?

Het schaap in beeld

Hij doet mij neerliggen in grazige weiden.

Een schaap gaat niet zomaar liggen heb ik me laten vertellen.

Daarvoor moet het veilig zijn; er zijn wel 4 voorwaarden te noemen voordat een schaap zich neerlegt.

• Er mag geen dreiging zijn van buitenaf.

• Geen onrust in de kudde.

• Geen ‘insecten’ die blijven prikken en onrust geven.

• En er moet genoeg voedsel zijn.

  
  

Pas dan durft een schaap te gaan liggen. En terwijl ik daarover nadacht, herkende ik mijn eigen leven.

Hoe vaak staat mijn systeem “aan”?

Door onrust om mij heen.

Door spanning in mijn gezin.

Door innerlijke conflicten, oude pijn, gedachten die blijven steken.

Door een tekort dat ik voel of juist een teveel dat ik moet dragen.

En dan zegt David niet: ik ga liggen. Hij zegt: Hij doet mij neerliggen.

Misschien wil hij dit zeggen:

• God is Degene die leidt, beschermt en rust mogelijk maakt --> Hij doet mij neerliggen

• De mens wordt uitgenodigd om zich te laten leiden, te laten neerleggen en zijn ziel tot rust te brengen; een keuze, een houding, een toewending.

Het beeld van een kind op schoot bij de moeder helpt ons hierbij; het kruipt dichterbij, het blijft en verzet zich niet meer, maar de veiligheid, de armen en de rust komen van de moeder.

En dan staat er ook zo mooi: Hij herstelt mijn ziel. In het Engels staat er: He restores my soul.

Hij herstelt.

Hij renoveert.

Hij brengt terug wat beschadigd is geraakt.

Dat vraagt ook iets van mij: overgave.

Het moment waarop ik stop met mezelf overeind houden.

Waarop ik erken: ik kan dit niet alleen.

Dat is geen zwakte.

Dat is overgave.

Ik laat mij neerleggen, ik breng mijn ziel in Zijn nabijheid en ik oefen mij in vertrouwen.

Mij ontbreekt niets

“Mij ontbreekt niets” dit zinnetje raakt mij diep. En het roept ook weer een vraag op..

Kan ik dit David nazeggen?

Dit betekent trouwens niet dat alles oké is of dat je leven rustig is.

Het betekent ook niet dat er geen dreiging is, geen gemis, geen pijn.

Het betekent iets anders.

Dit kan hij zeggen, omdat Hij Iemand heeft.

David schrijft Psalm 23 als iemand die heel goed wist wat pijn was.

Hij had veel meegemaakt; vervolging, verraad, vluchten, schuld, verlies, afwijzing.

En toch zegt hij: mij ontbreekt niets, omdat Hij geleerd heeft wie deze Goede Herder is.

Wanneer God Zich in de bijbel bekendmaakt en Zijn Naam noemt, zegt Hij niet eerst wat Hij doet, maar wie Hij is:

"Ik ben die Ik ben" (Ik zal zijn die Ik zijn zal) Exodus 3:14

En wanneer God Zijn hart laat zien aan Mozes zegt Hij:

"De HEERE, de HEERE, een barmhartig en genadig God, lankmoedig, groot van goedertierenheid en trouw." Exodus 34:6

Wij als kind bij de Herder, in Zijn aanwezigheid.

Je hoeft niets weg te poetsen, je mag neerliggen.

Hij waakt en Hij leidt.

En dat je met David kan zeggen, midden in alles wat nog niet opgelost is:

De Heere is mijn Herder, mij ontbreekt niets.

Afsluiting: belofte en gebed

“Al ging ik ook door een dal voor schaduw van de dood, ik zou geen kwaad vrezen, want U bent bij mij; Uw stok en Uw staf, de vertroosten mij".

Gebed:

Heere Jezus,

U bent mijn Herder, U kent mijn weg, U ziet waar ik ga en waar ik moe geworden ben.

Breng mij op plaatsen van rust, leid mij naar stille wateren.

Herstel mijn ziel.

Leer mij te vertrouwen, mij te laten leiden en mij neer te leggen in Uw nabijheid.

Want bij U mag ik zijn; bij U ontbreekt mij niets.

Laat uw goedheid en trouw mij volgen en voor anderen zichtbaar worden.

Dat mijn leven mag getuigen van wie U bent: een Herder die zoekt, draagt en thuisbrengt.

Amen🌿

Zoek Jezus veel, zoek Jezus vroeg. Wie Jezus heeft, die heeft genoeg.

Shalom, Liefs Liesbeth

In His light, we bloom